Είναι λίγο φενγκ-σουϊ, λίγο ρέϊκι αλλά σε χαριτωμένο βαθμό. Περνάει και μια μέτρια κρίση ηλικίας.
Είναι φανερό από την εμφάνιση της ότι υπήρξε νόστιμη. Είναι κομψή, λεπτή, δεν πίνει, δεν παίρνει χάπια.
Πιστεύει ακράδαντα ότι ο Μανιάτης είναι όλα αυτά που του σούρνει. Απλώς δεν θα κατακτήσει ποτέ την ωριμότητα να τον δει με μεγαλοψυχία. Έχει άλλωστε μαζί του και διάφορα προσωπικά, π.χ. υποψιαζόμαστε ότι την άφησε για κάποια νεώτερη, και μάλλον την κεράτωνε συστηματικά.
Αγαπάει την κόρη της και μόνο την κόρη της. Δεν αντιπαθεί τη Γεωργία, αντιπαθεί το Μανιάτη. Και τη δεσποτική μητέρα του.
Είναι αξιαγάπητη μες την απόγνωση της.
Μάνια Παπαδημητρίου
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963.
Απόφοιτος αριστούχος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης ( 1983 ).
Στο Θέατρο έπαιξε με τους εξης θιάσους:
Θέατρο Τέχνης, Θέατρο Πόρτα - Ξένιας Καλογεροπούλου, Θέατρο Αμόρε, Εθνικό Θέατρο, Θεατρικός Οργανισμός Σκηνή, Θεατρικός Οργανισμός Εποχή, Κ.Θ.Β.Ε., Δηπεθε Πάτρας, Λαμίας και Ρόδου, Απλό Θέατρο.
Σε σκηνοθεσίες των: Καρόλου Κουν, Γ. Λαζάνη, Μ. Κουγιουμτζή, Μ. Λυμπεροπούλου, Σ. Φασουλή, Γ. Χουβαρδά, Κ. Νταλιάνη, Αντώνη Αντύπα, Σ. Ντουφεξή, Μ. Κακογιάννη, Π. Βούλγαρη, Λ. Βογιατζή, Γ. Ρήγα, Κ. Σπανού, Ε. Παπακων/νου, Ν. Σακαλίδη, Ρ. Πατεράκη, Ν.Μιλιβόγιεβιτς, Β. Παπαβασιλείου.
Στα έργα: Ορέστεια, Προμηθέας Δεσμώτης, Σφήκες (χορος), Πλούτος (Πενία), Τρωάδες(Κασσανδρα), Ανδρομάχη, Λυσιστράτη (Κινησίας), Η Κωμωδία των Παρεξηγήσεων (Ανδριάνα), Σχολείο Γυναικών (Αγνή), Ο Καλός άνθρωπος του Σε Τσουάν (Σεν Τε Σουιτά), Η Αρρώστεια της νιότης (Μαρί ), Αγγέλα (Αγγέλα), Το Πανηγύρι (Χνούδι), Ελίζα (Ελίζα), Ζουβέ Ελβίρα (Κλαούντια-Ελβίρα), Η Κληρονομιά (Λιζέτ), Αγάπη-Πίστη-Ελπίδα (Μαρία), Μόλλυ Σουήννυ (Μόλλυ), Ορλάντο (Ορλάντο), Η Δυτική Αποβάθρα (Κλαίρ), Εγκλημα και Τιμωρία (Σόνια ), 1843 (Ολγα), Με δύναμη απ΄την Κηφισιά (Φωτεινή ), Ενα φεγγάρι για καταραμένους (Τζόσσυ), Το Δεκαήμερο των Γυναικών (Βαλεντίνα), Η Φυγή (Λιούσκα), Η Εβραία του Μπ. Μπρεχτ, Ο Ξεριζωμός (Μέηρυ), Aτσάλι (Φέητ), Τρεις Αδελφες (Νατάσα).
Επαιξε στις Ταινίες: Τα Χρόνια της μεγάλης ζέστης της Φ. Λιάππα
Οι Αθηναίοι του Β. Αλεξάκη
Απ΄το χιόνι του Σ. Γκορίτσα
Η Γυναίκα που επιστρέφει των Μ. Πάσσαρη, Ν. Σαββάτη
Η Ληστεία του Α. Καρδαρά
Θα το Μετανοιώσεις της Κ. Ευαγγελάκου
(βραβείο Α΄γυναικείου ρόλου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2002)
Το Βλέμμα του Οδυσσέα του Θ. Αγγελόπουλου
Η Γυναίκα είναι Σκληρός Άνθρωπος του Α. Καφετζόπουλου (2005)
Και στις μικρού μηκους: Η Κυρία Μίκα της Κ. Ευαγγελάκου
Ο Μπάμπης και η Τασία παντρεύονται του Α. Καρδαρά
(Τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ της Δράμας)
Από το 1998 συνεργάζεται με την Δραματική σχολή Αρχή όπου παραδίδει μαθήματα Υποκριτικής για το Θέατρο.
Σκηνοθέτησε την παράσταση "Ακου τι λέει" πάνω σε κείμενα του Μπέκετ (2002), την παράσταση "Νικαράγουα Περιστατικό 315" τον Οκτώβριο του 2003 στο θέατρο του Νέου Κόσμου και "Ο Άλλος Θάνατος της Ιωάννας της Λωραίνης", στο Θέατρο Μεταξουργείο τοχειμώνα 2004-2005.
Εγραψε και σκηνοθέτησε το μικρό θέαμα για ένα ηθοποιό και πιάνο, Το Χαμόγελο της Γιαγιάς, που παιχτηκε στο Θέατρο Πορεία το χειμώνα 2004-2005.
|
